Denk jij na waar jij je fiets neerzet als je ff snel een winkel inrent? Blokkeer jij weleens de blindengeleidestreep of een opritje? Hou jij je baard & snor kort zodat ook liplezers je kunnen verstaan?
Zomaar een paar voorbeelden waarin je het verschil kunt maken in de wereld, zodat minder mensen beperkt zijn.
Wees als de Kleine Kolibrie*
Doe wat je kunt.
Je kunt altijd iets.
Doe dat.
Be an #incluencer
Lees hieronder 👇🏻 hoe dan

Als we met zijn allen beter opletten welke obstakels we opwerpen zijn er minder beperkingen te compenseren. Dan hebben we dus minder hulpvragen en dus ook minder hulpverlening nodig. Voor de Wmo* betekent dit dat er minder gemeenschapsgeld nodig is, dus hee, als we het verschil maken levert dat winst op voor iedereen. En omdat we allemaal gelukkiger worden in een socialere leefomgeving is het zelfs een absolute win-win-win. 😉

#denkffna ... het enige dat hiervoor nodig is, is dat we een beetje (meer) om elkaar denken.

Dat kunnen we!
We hebben het afgelopen periode ook gedaan. Vooral tijdens het begin van de coronacrisis. Toen iedereen opeens voor een voldongen feit stond, mensen opgesloten zaten in hun huis en bijvoorbeeld helemaal niet snapten hoe een boodschappenservice werkte. Soms zelfs geen eens internet hadden. In de afgelopen periode zijn we behoorlijk op elkaar teruggeworpen en wat we zagen was een enorme boost van mooie initiatieven. Mensen gingen voor elkaar koken, brachten boodschappen langs bij vreemden, zetten klussendiensten en anti-eenzaamheidsacties op en doneerden ruimhartig als er geld nodig was. We kunnen het dus hartstikke goed. Omdat de meeste mensen deugen. Echt.

We staan er gewoon niet bij stil
Naar mijn bescheiden mening zijn we ons gewoon niet zo bewust van wat dat wat we doen doet met een ander. Drempels, deurbellen & brievenbussen op hoge hoogten, een scooter op de geleidelijn, die auto op de stoep of voor een oprit, enzovoorts. Zelf heb ik geen snor en ik had nooit bedacht dat al die snorren en baarden eigenlijk heel ondoenlijk zijn voor iedereen die slechthorend of zelfs doof is. Leuke mode, maar niet handig. Net als die mondkapjes. Er zijn speciaal doorzichtige mondkapjes gemaakt. Maar waarom zijn ze speciaal? Waarom zijn niet alle mondkapjes doorzichtig? We denken er gewoon niet over na. Vooral natuurlijk als jij zlef alles kunt wat je wilt, het niet in jouw vakgebeid valt en je geen mensen kent die hinder ondervinden door de manier waarop je iets doet (of juist laat).

Waar het mis gaat
Een paar voorbeelden uit 'mijn praktijk' ter illustratie.
- Toen ik met een vriend in een rolstoel naar de film ging moesten ze speciaal voor hem een stoel uit de zaal slopen en konden we alleen via de nooduitgang de zaal in en uit.
- Heel vaak word ik aangesproken als ik met iemand in een rolstoel samen ben.
- Een cliënt in Amsterdam deed een aanvraag voor een scootmobiel omdat zij eerder nog wel met haar rollator naar de supermarkt op de hoek kon lopen, maar nu, zoals ze zelf zei, wordt ingesloten door ‘trendy cafeetjes en baristabars en dure restaurants waar ze geen normaal bord eten hebben.
- Een andere cliënt, buiten het centrum, in een wat sjieke buurt, vroeg om hulp toen de boodschappenservice niet meer aan de voordeur van de flat kwam (COVID-19 maatregel) en ze 6x met haar rollator heen en weer moest tussen de begane grond en de 14e etage om het spul in huis te krijgen. Er was niemand aan wie ze hulp kon vragen, omdat er gewoonweg niemand was. En zelf had ik het niet bedacht, maar inderdaad, ook bij mij aan huis worden de pakketjes al maanden voor de voordeur gelegd en de boodschappen niet meer tot in de keuken gebracht.
- In de winter deelde een vriend een foto van een berg sneeuw, die netjes van de straat was geveegd en op de invalidenparkeerplaats was gedumpt. Alsof die rolstoelers toch geen boodschappen hoeven doen.
- De zelfscanners bij mijn buurtsuper zijn zo ingericht dat ik er staand al amper bij kan, laat staan dat rolstoelers hun eigen groenten kunnen afwegen en ja hoor, wij zijn een heel vriendelijke buurt dus er is altijd iemand die wil helpen, maar waarom zouden we mensen afhankelijk willen houden van hulp?
- ... en zo heb ik nog wel meer voorbeelden en jij waarschijnlijk ook als je er even over nadenkt.

Hoe het beter kan
Daar begint het: bij erover nadenken. Door je te verplaatsen in die ander. Door je af te vragen hoe het voor die ander is. Door te vragen wat iemand nodig heeft om het zelf te kunnen. Door samen te bekijken hoe je dat kunt realiseren. En dat dan te doen.

Wat jij kunt doen?
Want je kunt altijd iets doen. Doe dat. Stel je werkt bij een woningbouwvereniging of een bouwbedrijf en je gaat een renovatie uitvoeren of je bent bezig met ontwikkelen van een nieuw winkelconcept of oude kantoorpanden aan het omturnen naar woningen of, als dat weer mag, je bent van het evenementen organiseren; stel je bent betrokken bij de aanleg van vluchtroutes in tunnels of bij het uitzetten van de lijnen in de nieuwe anderhalvemetermaatschappij of dat je dus die snor- en baarddrager bent; stel dat je buren hebt die slecht ter been zijn of een collega in een rolstoel... denk dan eens na of dat wat je doet hindernissen opwerpt of juist niet.

Denk ff na
Door na te denken wat dat wat jij doet met een ander als je dat ene rolstoeltoegankelijke toilet in jouw restaurant gebruikt voor opslag, de parkeerplaats voor vergunninghouders bezet als je 'alleen even de winkel in- en uit springt’ voor een krant of een bosje bloemen. Denk ff na áls je iemand ziet worstelen (omdat we het probleem nog niet structureel hebben opgelost) en vraag eerst of je een handje kan helpen voordat je in actie komt. Echt... bij een vriendin van mij deed iemand ooit zomaar de rits van haar jas omhoog. Ze heeft één arm, maar ze kan zich echt heel goed zelf aankleden. Mijn broer willen ze nog wel eens gaan voortduwen in zijn rolstoel. Enig idee waarom er geen duwhandvatten aan dat ding zitten? Het is een actieve rolstoel. Hij rolt graag zelf. Dat dus.

Verander de wereld en begin bij jezelf
Als we de wereld anders inrichten zijn minder mensen beperkt* klinkt groot en uiteindelijk is het dat ook, maar als jij je nou richt op jouw eigen vierkante meters en iedereen doet dat dan komen we daar vanzelf. In wát je ook doet... en dan bedoel ik ook echt in 'wat je ook doet', want of je nu Wmo consulent, jeugdwerker, arts, therapeut, bakker, boodschappenbezorger, groenwerker, ambtenaar, architect, you name it, bent... liggen kansen om bij te dragen aan een meer inclusieve maatschappij. Gewoon daar waar jij woont, werkt leeft... in jouw eigen omgeving, binnen jouw eigen bereik. Gewoon even nadenken en doen wat je kunt. Je kunt altijd iets. Doe dat.

Alvast grote dankjewel. 🙏🏻



Sandra schrijft, spreekt, spiegelt en spart over
maatschappelijke vraagstukken met als motto:

'als we de wereld anders inrichten
zijn minder mensen beperkt
'


Check ook het boek 'O, dus dát is Wmo!', verhalen van over de drempel, achter de schermen en aan de keukentafel.
Herkenbaar voor adviseurs, een eye opener voor beleidsmakers en verzachtend voor cliënten. Omdat de Wmo adviseur ook een mens blijkt te zijn.